آزمایش‌های سه‌گانه؛ روزی که دوران اتمی شروع شد

آزمایش‌های سه‌گانه؛ روزی که دوران اتمی شروع شد

455
0
اشتراک‌گذاری

تا زمانی که اولین بمب اتمی جهان آزمایش نشده بود، سؤالات زیادی درباره تأثیرات آن وجود داشت. جهان تا آن دوران هیچ‌گاه بمبی به آن عظمت به خود ندیده بود. برخی از دانشمندانی که بر روی این بمب‌ها کار می‌کردند، به دشت مخالف انجام آزمایش اتمی بودند. اولین بمب اتمی جهان “بچه کوچک” نام داشت و در تاریخ چهاردهم جولای سال ۱۹۴۵ میلادی مراحل پایانی ساخت آن تمام شد.

در آن زمان کار بر روی بمب‌های پلوتونیومی نیز شروع‌شده بود. قرار بود سه بمب اتمی مختلف با درجات تخریبی در مساحت گسترده‌ای آزمایش شود. هرکدام از این بمب‌ها قرار بود به‌واسطه‌ی یک ماه از یکدیگر آزمایش شوند.

اولین بمب از سری بمب های سه گانه اتمی

رابرت اپنهایمر طراح اصلی این سه بمب بود و نام آن را سه‌گانه گذاشت. اشعار جان دان الهام‌بخش او برای نام‌گذاری این بمب‌ها بود. منطقه‌ی لوس آلموس که مساحتی حدود ۲۱۰ مایل داشت برای انجام آزمایش‌ها اتمی انتخاب‌شده بود. دانشمندان نیز مشغول به کار شدند. آن‌ها باید شعاع انفجار اتمی را محاسبه می‌کردند و آسیب‌های پیش رو را حدس می‌زدند.

در دوازدهم ماه جولای همان سال، مقادیر موردنیاز پلوتونیم به محل انفجارها برده شد. کسانی مانند ارنست لورنس، جیمز کونانت، لزلی گرواز، جیمز چادویک، توماس فارل و سایر فیزیک‌دانان مطرح آن دوران در محل انفجار حضور داشتند.

یکی از طراحان اصلی بمب در حا انجام آخرین بررسی ها بر روی بمب

برخی از فیزیک‌دانان باور داشتند که این آزمایش‌ها بسیار خطرناک است و منطقه نیو میکزیکو را با خاک یکسان خواهد کرد و قسمت‌هایی از جهان را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد. در آخرین لحظات پیش از انفجار اکثر کسانی که درصحنه حضور داشتند بر روی زمین دراز کشیده بودند و تنها به انفجار خیره شده بودند. در زیر گالری عکس‌های اولین انفجارهای اتمی جهان که به بمب‌های سه‌گانه مشهور بودند را مشاهده می‌کنید.

بدون نظر

ارسال یک نظر

20 − یازده =