مسلمانانی که در نبردهای هیتلر بودند

مسلمانانی که در نبردهای هیتلر بودند

3566
0
اشتراک‌گذاری

نازی‌ها بر این باور بودند که اگر از مسلمانان در جنگ‌هایشان استفاده شود، برای آن‌ها بسیار مفید خواهد و امتیازات زیادی را برای آن‌ها خواهد داشت. رایش سوم از آن‌ها در بسیاری از نبردهایش استفاده کرده بود.

نوزدهم دسامبر سال ۱۹۴۲ میلادی، کشور تونس. هم‌زمان با عید فطر در این کشور، نیروهای نظامی اکثر شهرهای تونس را به کمپ‌های بزرگ نظامی تبدیل کردند. قوای آلمان با کامیون‌های بزرگ که شامل غذا، دارو و سلاح بودند وارد خاک تونس شد. ژنرال هانس گورخن مسئول قوای نظامی آلمان‌ها در تونس بود. نازی‌ها با دادن عیدی به مسلمانان تونس، سعی کردند خودشان را ارادتمند به اسلام نشان دهند. ارتش تونس نیست با تشریفات بسیار باشکوهی از آن‌ها استقبال کرد. ژنرال گورخن در دیدار با مقامات بلندپایه تونس اعلام کرد که آلمان هر کاری را می‌کند تا امنیت تونس حفظ شود. در اوج نبردهای جنگ جهانی دوم و با دستور شخص هیتلر، قوای نظامی آلمان به برخی از مناطق آفریقا و خاورمیانه اعزام شدند. هدف نازی‌ها جلوگیری از نفوذ بریتانیا، آمریکا، شوروی و یهودیان در آن مناطق بود.

هدف هیتلر تنها استفاده از مسلمانان در جنگ نبود، او باور داشت که یهودیان همان‌طور که دشمن نازی‌ها هستند و باید نابود شوند، دشمن درجه‌یک مسلمانان نیز هستند. سیاست‌های هیتلر در قبال مسلمانان با شکست روبه‌رو شد. زیرا بیشتر کشورهای مسلمان و حاکمانشان دست‌نشانده‌ی دولت انگلیس بودند. مقامات آلمانی از ابتدای قرن نوزدهم میلادی سعی داشتند با مسلمانان روابط خوب برقرار کنند.

تصویری از یک پلیس مسلمان نازی در یکی از مستعمرات آلمان نازی در آفریقا

زمانی که نبردها در برلین به اوج خودش می‌رسید، آلمان‌ها با بسیاری از کشورهای مسلمان پیمان دوستی و حمایت بسته بودند. آلمان با گنجاندن تعالیم درس در کتب درسی خود سعی کردند اعتماد مسلمانان را به خود جلب کنند. همین‌طور مفتی بزرگ مسلمانان آن زمان شهر اورشلیم امین الحسین، که از دست یهودیان آن منطقه خسته شود، در سال ۱۹۴۱ میلادی وارد شهر برلین شد تا بتواند به گسترش اسلام در آلمان کمک کند. نازی‌ها با تکیه‌بر کلمه‌ی اسلام سعی کردند نظر اکثریت مسلمان ازجمله شیعه و سنی را به خود جلب کنند. نازی‌ها باور داشتند که مسلمانان در صورت اتحاد و عدم تفرقه، افرادی بسیار قدرتمند خواهند شد و صدالبته که فتنه‌ی انگلیس همیشه مانع انسجام مسلمانان می‌شد.

نازی‌ها از سال ۱۹۳۰ میلادی سعی کردند با تهران، قاهره و آنکارا روابط دیپلماتیک برقرار کنند. مسلمانان متحدان بسیار خوبی برای نازی‌ها بودند. آن‌ها از دریای بالکان گرفته تا صحرای مصر پا به‌پای نازی‌ها می‌جنگیدند. در لیبی نیز برخی مسلمانان به قوای نازی‌ها پیوستند تا علیه بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی بجنگند. نازی‌ها نیز برای تشویق مسلمانان به حمایت بیشتر، دستور دادند تا مساجد تعمیر و بازسازی شوند. همچنین آن‌ها با برپایی مدارس اسلامی سعی کردند علوم اسلامی را در سرزمین‌های اسلامی گسترش دهند. آلمان‌ها حتی برای مسلمانان قرآن هدیه می‌آوردند.

ناری‌ها توانستند در یک جنگ تمام‌عیار و در سال ۱۹۴۱ میلادی یوگوسلاوی را شکست دهند. نازی ها در آن جنگ کاری به قسمت‌های مسلمان‌نشین نداشتند و تنها به مناطقی که یهودیان ارتودکس در آنجا ساکن بودند یورش بردند. برخی از رهبران افراط‌گرایان مسلمان سعی کردند تا به نازی‌ها نزدیک شوند و از آن‌ها می‌خواستند که به کمک مسلمانان بیایند تا بتواند حکومت خلافت اسلامی را دوباره برپا کنند. در بخری مناطق تشخصی یهودیان از مسلمانان برای نازی‌ها بسیار سخت بود. قبیله‌ی کریمچاکس که شامل یهودیان زیادی بود، به علت قرن‌ها زندگی با مسلمانان رفتارها و حتی پوششی به‌مانند مسلمانان داشتند. بسیاری از مسلمانان کم‌کم به قوای نازی ملحق شدند و در تعداد زیادی از نبردها علیه شوروی شرکت کردند. مسلمانان در نبردهایی مانند جیپسیا شرکت داده شدند. هیتلر دریکی از مکالماتش به مشاور ارشدش، مارتین بورمن و آن‌هم درست یک ماه قبل از سقوطشان گفته بود که به‌زودی مسلمانان برای اتحاد ما قیام خواهند کرد. آن‌ها برای قدرت به ارمغان خواهند آورد. گفته می‌شود بیش از یک‌میلیون نفر مسلمان در نبردهای هیتلر شرکت داشتند، اما این را هم باید ذکر کنیم که در جبهه‌ی مقابل نازی‌ها نیز مسلمانانی بودند که علیه هیتلر می‌جنگیدند. بیش از هزاران نفر مسلمان در ارتش فرانسه علیه هیتلر می‌جنگیدند.

بدون نظر

ارسال یک نظر

سیزده − 11 =