اسب های جنگ جهانی اول: حقایق و ناگفته ها

اسب های جنگ جهانی اول: حقایق و ناگفته ها

1090
1
اشتراک‌گذاری

در ابتدای جنگ جهانی اول از اسب ها به عنوان سواره نظام استفاده می شد. همچنان که جنگ به جلو پیش می رفت، مشخص شد که از آنها می توان در تیربارها استفاده کرد. اسب ها یکی از باارزش ترین حیوانات در طول جنگ جهانی اول بودند. امروزه ذیگر از اسب ها در جنگ استفاده نمی شود. در جبهه های غربی جنگ، از اسب ها بیشتر از جبهه های شرقی استفاده می شد.

عثمانی ها و نیروی زمینی ارتش بریتانیا، بیشترین استفاده را از اسب ها در جنگ کردند. از اسب ها بیشتر در تجهیزات لجستیکی استفاده می شد. اسب ها به راحتی در زمین های ناهموار و گلی رفت و آمد می کردند. از آنها برای انتقال مجروحین، رساندن دارو و مهمات و همچنین کارهای اطلاعاتی استفاده می شد. در برخی از نقاط از اسب ها برای کشیدن اسب نیز استفاده می شد.

با بالا گرفتن تب جنگ در جهان، ارزش اسب روز به روز افزایش می یافت و کشورهای درگیر در جنگ هیچ چیزی را برای جایگزنی آن پیدا نمی کردند. آن ها از نظر اقتصادی و استراتژیکی بسیار باارزش بودند. ارزش یک اسب در جنگ جهانی اول به اندازه ی یک سرباز پیاده نظام بود. شرایط استفاده از اسب ها در جنگ بسیار خشن و بد بود. بسیاری از اسب ها از گرسنگی تلف شدند.

بیشتر اسب ها نیز بخاطر مریضی و یا اثابت گلوله جان خودشان را از دست دادند. بریتانیا به علت نیاز شدید به اسب و در طول جنگ از کشورهایی مانند کانادا، آرژانتین، آمریکا و استرالیا اسب می خرید. در نبرد وردان و در طول یک روز بیش از هفت هزار اسب کشته شدند. در جنگ جهانی اول، بریتانیا بیش از یک میلیون اسب را در جنگ به کار گرفت که چهارصد هزار از این تعداد در طول جنگ کشته شدند.

بسیاری از اسب ها بعد از جنگ و با گلوله کشته شدند. آنها یا فلج شده بودند و یا به شدت مریض بودند. سایر اسب ها نیز یا به مردم محلی فروخته شدند و یا سلاخی شدند. تنها یک اسب به نام سندی از بریتانیا به استرالیا منتقل شد. سایر اسب ها در همان بریتانیا نگه داشته شدند. آلفرد مانینگز، هنرمند فرانسوی، تعدادی تابلوی نقاشی به یاد اسب های کشته شده در جنگ کشیده است.

یک نظر

ارسال یک نظر

یک × 2 =