ناگفته هایی از جنگ های داخلی بریتانیا

ناگفته هایی از جنگ های داخلی بریتانیا

831
0
اشتراک‌گذاری

جنگ های داخلی بریتانیا مجموعه ای از نبردها بود که بین سالهای ۱۶۴۲ تا ۱۶۵۱ بین وفاداران به تاج و تخت ملکه، اعضای پارلمان و شورشیان اطلاق می شود. سربازان پارلمان به کله گردها معروف بودند. آنها هنگامی که وارد ارتش شده بودند موهای سرشان را تراشیده بودند به همین علت به آنها کله گردها گفته می شد. گروهی دیگر از مخالف نام کاوالیر را برای خود برگزیده بودند. این کلمه در اسپانیایی به معنی اسب سوار است.

دلایل زیادی برای به وجود آمدن جنگ های داخلی بریتانیا وجود داشت که عمده ی آنها را می توان اختلافات مذهبی و سیاسی نام برد. پادشاه چارلز اول باور داشت که تاج و تخت او هدیه ای از سوی خداست و کسی حق دخالت در امور سلطنت را ندارد. همین سر آغاز نزاع های بین دربار و پارلمان آن زمان بریتانیا بود. در اصل سه جنگ داخلی در بریتانیا به وقوع پیوست که به نبردهای اول، دوم و سوم معروف هستند.

در این نبردها، نیروهای وفادار به سلطنت و تاج تخت کنترل شمال بریتانیا را بر عهده داشتند، در حالی که شورشیان و نیروهای پارلمان توانسته بودند شهر لندن و جنوب بریتانیا را به تسلط خود درآورند. برخی از توپ هایی که در جنگ های داخلی بریتانیا استفاده می شد به قدری سنگین بود که نیاز به ۱۶ اسب برای به حرکت درآوردن آنها بود. بیشتر از این توپ ها برای ترساندن دشمن استفاده می شد.

معروف ترین نبرد در جنگ های داخلی نبردی به نام مارستون موور است که در ماه جولای سال ۱۶۴۴ اتفاق افتاد. در این برد نیروهای وفادار به تاج و تخت شکست بسیار سنگینی خوردند. چارلز اول پادشاه وقت بریتانیا به جرم خیانت به کشور در سال ۱۶۴۹ میلادی اعدام شد. چارلز دوم پسر او، توانست به فرانسه فرار کند. در طول جنگ های داخلی بیش از ۱۹۰۰۰۰ در نبرد کشته شدند و بیش از ۶۰۰۰۰۰ بر اثر گرسنگی جان خود را از دست دادند.

بدون نظر

ارسال یک نظر

3 × 4 =